Wij zijn onze website aan het vernieuwen.

Ontdekt u nog een pagina die niet klopt of hebt u een goede suggestie, laat het ons dan weten via webmedia@umcutrecht.nl.

Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website toont video’s van o.a. YouTube. Dergelijke partijen plaatsen cookies (third party cookies). Als u deze cookies niet wilt kunt u dat hier aangeven. Lees meer over het cookiebeleid.

Niet-specifieke afweer

Bij kinderen die een stoornis hebben in de niet-specifieke afweer hebben, zijn er minder mogelijkheden om een aanval met bacteriën en schimmels af te slaan. Er zijn bijvoorbeeld problemen bij het transport van witte bloedcellen of bij de productie van bepaalde eiwitten. Daardoor hebben deze kinderen last van (ernstige) bacteriële infecties. Het gaat om zeer zeldzame ziekten.

Meer over niet-specifieke afweer

Hoe werkt het afweersysteem?

Het afweersysteem heeft verschillende onderdelen. Een van deze onderdelen is de niet specifieke afweer.

De niet-specifieke afweer

De cellen van de niet-specifieke (granulocyten en macrofagen) afweer reageren altijd op dezelfde manier. Ze zijn belangrijk voor het opruimen van bacteriën en schimmels in ons lichaam.

Stoornissen in het transport van witte bloedcellen

Op het oppervlak van witte bloedcellen zitten verschillende receptoren, waarmee de cel communiceert. Ook hebben de cellen verschillende uitsteeksels waarmee ze zich in de bloedbaan binden aan de bloedvatwand. Als de cellen deze uitsteeksels niet hebben, kunnen ze het bloedvat niet verlaten en kunnen ze dus de plaats van de infectie niet bereiken.

Kinderen met dit ziektebeeld hebben meer infecties, maar zonder pusvorming.  Een voorbeeld van deze ziekte is LAD (leucocyte adhesion deficiency). Deze ziekte is zeer zeldzaam.

Onderzoek

Diagnostisch onderzoek bij afweerstoornissen

  • bloedonderzoek geeft meer duidelijkheid over de aard en het type afweerstoornis
  • erfelijkheidsonderzoek richt zich op genetische oorzaken van de afweerstoornis
  • beeldvormend onderzoek geeft inzicht in een eventuele bijkomende ziekte, bijvoorbeeld in de longen of de darmen

 

Diagnose aangeboren afweerstoornis

Het WKZ behandelt jaarlijks een aantal kinderen met deze afweerstoornissen. Bij kinderen met zeldzame erfelijke afweerstoornissen kan het stellen van de diagnose soms lang duren, maar meestal is er snel duidelijkheid. Er worden verschillende bloedtesten uitgevoerd. In het WKZ zijn alle technieken beschikbaar om afweerstoornissen op te sporen.

Daarnaast heeft het WKZ een methode ontwikkeld om de erfelijke oorzaken van afweerstoornissen sneller op te sporen. Kinderen met zeldzame immuunziekten kunnen hierdoor eerder de juiste behandeling krijgen. Met de nieuwe methode worden tegelijkertijd 190 genen bekeken die afweerstoornissen kunnen veroorzaken. Als een van deze genen de ziekte veroorzaakt, weten de artsen, de ouders en de patiënt dus meteen om welke ziekte het gaat.

Behandeling

Mogelijke behandeling:

  • bescherming met antibiotica: Als de arts dit voorschrijft, gebruikt uw kind elke dag een lage dosis antibiotica. Dit houdt veel infecties buiten de deur.
  • antistoffen vervangingstherapie (infuus): Tijdens deze behandeling krijgt uw kind beschermende afweerstoffen (immuunglobulines) toegediend. Deze maatregel word niet gebruikt bij patiënten met dit type afweerstoornis.

 

Contact en afspraak maken

Heeft u vragen of wilt u een afspraak maken? Neem dan contact op met de polikliniek immunologie.

088 75 540 75
Maandag tot en met vrijdag van 8.30 tot 16.30 uur.

Adres

Wilhelmina Kinderziekenhuis (UMC Utrecht)
Polikliniek Immunologie

Lundlaan 6
3584EA Utrecht

Postadres

Huispostnummer KH.01.412.1
Postbus 85090
3508 AB Utrecht

Andere websites

Onderzoek

Up