De huidige werkwijze voor de behandeling van jeugdreuma volstaat niet. Het antwoord daarop is een behandeling waar specifieke doelen worden gesteld door arts én patiënt samen en binnen vastgestelde termijnen. Zo kunnen patiënten veel sneller worden opgespoord die een intensievere behandeling nodig hebben. Dit is de conclusie van kinderreumatoloog-immunoloog Joost Swart.

Jeugdreuma of juveniele idiopathische artritis (JIA) is de meest voorkomende chronische reumatische aandoening bij kinderen. Jeugdreuma treft circa 1 op de 1200 kinderen in Nederland en is een belangrijke oorzaak van kortstondige en langdurige invaliditeit. Men spreekt van jeugdreuma als er vóór de leeftijd van 16 jaar een ontstoken gewricht optreedt zonder duidelijke oorzaak en deze langer dan 6 weken aanhoudt. In het Kindereumacentrum van het WKZ worden jaarlijks 450 jongeren behandeld voor Jeugdreuma.

Behandeling op maat
Inmiddels is een Nederlands/Canadees consortium gestart (UCAN CAN-DU) waarin alle academische centra voor kinderreumatologie in deze landen dezelfde klinische en biologische gegevens van duizenden JIA-patiënten verzamelen. De verwachting is dan ook dat gepersonaliseerde geneeskunde de huidige behandeling op termijn zal gaan vervangen. 

Joost Swart beschrijft in zijn promotieonderzoek de resultaten van zowel epidemiologisch, preklinisch als klinisch onderzoek gericht op de verbetering van de behandeling van jeugdreuma. In de huidige werkwijze, de American College of Rheumatology-aanbevelingen voor behandeling van Jeugdreuma die in 2011 wereldwijd is geaccepteerd, volgt iedere patiënt dezelfde fasering in medicatie waarbij methotrexaat (MTX) de ruggengraat van de behandeling vormt. Uit de praktijk blijkt dat deze werkwijze vaak te lang duurt, patiënten te lang worden blootgesteld aan bijwerkingen, er te weinig regie is en patiënten meer pijn dan nodig ervaren voordat de juiste medicatie is gevonden. Met als gevolg dat de lichamelijke en mentale toestand van de patiënt sterk achteruit kan gaan. Deze achteruitgang kan zo erg oplopen dat er zelfs sprake is van invaliditeit.

Voeg biologicals toe aan standaard behandeling
Swart beschrijft in zijn proefschrift de huidige beweegredenen om kostbare biologicals, oftewel: biologische reumaremmers, al dan niet toe te voegen aan de behandeling van jeugdreuma. Uit het proefschrift blijkt dat zowel MTX als biologicals het infectierisico verhogen, maar dat met name prednison het risico op infectie 10-voudig verhoogt, zodat dit middel bij voorkeur vermeden moet worden. Hij toont aan dat het gebruik van de ziekte-activiteits-score (de zogenaamde cJADAS-score) gebruikersvriendelijker is en goed werkt voor het opsporen van patiënten die biologicals voor hun behandeling nodig hebben. De cJADAS is een gecombineerde ziekte-activiteits-score, die bestaat uit de ziekte-ernst score (vastgesteld door de arts), de welzijns-score (vastgesteld door de patiënt) én het aantal ontstoken gewrichten. Joost toont aan dat dit instrument nu al geschikt is voor de behandeling op maat in jeugdreuma (treat-to-target), waarbij specifieke doelen worden gesteld door arts én patiënt binnen vastgestelde termijnen.